Wanneer kopers bedrukte verpakkingstassen inkopen , vergelijken ze meestal eerst de foliestructuur, de barrièrewerking, de ritssluitingsopties, de afmetingen, de minimale bestelhoeveelheid (MOQ) en de prijs. Maar één technisch detail wordt vaak over het hoofd gezien: het inktsysteem.
De juiste inkt beïnvloedt niet alleen het uiterlijk van de afdruk, maar ook de geur, het risico op migratie, de wrijfvastheid, de productiestabiliteit en of de verpakking geschikt blijft voor vullen, transport, opslag en eindgebruik.
In de praktijk is de betere vraag niet "Welke inkt gebruikt u?", maar "Welk inktsysteem is geschikt voor mijn product, verpakkingsstructuur, verwerkingsomstandigheden en afzetmarkt?"
Waarom de inktkeuze belangrijker is dan veel kopers beseffen
Verpakkingsinkten worden niet alleen op kleur beoordeeld. Bij levensmiddelen en gevoelige verpakkingen kunnen stoffen uit drukinkten op verschillende manieren in de verpakking terechtkomen, waaronder migratie door het substraat, afzetting wanneer bedrukte oppervlakken elkaar raken in rollen of stapels, en dampfaseoverdracht. Het daadwerkelijke risico hangt af van de volledige constructie: substraattype, barrière-eigenschappen, voedselsoort, houdbaarheid, opslagtemperatuur, drukproces en nabewerking.
Een ander belangrijk punt voor kopers is de terminologie. "Lage migratie" wordt veel gebruikt in de markt, maar Sun Chemical merkt op dat de term niet duidelijk is gedefinieerd in de regelgeving en in de hele toeleveringsketen verschillend kan worden geïnterpreteerd. Hun richtlijnen adviseren om naast de migratieprestaties ook een lage geur- en smaakafwijking te specificeren, met name voor aromagevoelige producten. Dit is van belang voor koffie, thee, kruiden, snacks, supplementen en elk product waarbij geur en smaak onderdeel uitmaken van de klantbeleving.
Begin met het beoogde gebruik, niet met de naam van de inkt.
Voordat kopers systemen op basis van oplosmiddelen, water of UV-licht bespreken, moeten ze eerst de daadwerkelijke toepassing bepalen. Welk product wordt verpakt? Is het droog, vet, zuur of geurgevoelig? Wordt de zak gebruikt voor opslag bij kamertemperatuur, invriezen, heet vullen, pasteurisatie of sterilisatie? Is het ontwerp bedrukt aan de oppervlakte, aan de achterzijde of gelamineerd? Welke folies of papiersoorten worden in de structuur gebruikt?
Deze vragen zijn belangrijk omdat de naleving en prestaties worden bepaald door de uiteindelijke bedrukte verpakking onder de daadwerkelijke gebruiksomstandigheden , en niet door de inkt op zich. EuPIA stelt expliciet dat het testen van inkten geen vervanging is voor het uitvoeren van conformiteitstesten op het uiteindelijke bedrukte materiaal dat met voedsel in contact komt, en de IFS-richtlijnen stellen dat voedselproducenten de geschiktheid voor de specifieke voedsel-, verwerkings-, opslag- en distributieomstandigheden moeten verifiëren.
Dit betekent ook dat een koper geen genoegen moet nemen met vage beweringen zoals "voedselveilige inkt" zonder meer details. In Europa wordt EuPIA GMP gebruikt om de voedselveiligheidsrisico's van inkten voor materialen die met voedsel in contact komen te beheersen. De Zwitserse regelgeving vereist dat in drukinkten voor voedselcontacttoepassingen alleen toegestane of niet-migrerende/niet-CMR-stoffen worden gebruikt, met een conformiteitsverklaring voor de inkten en het drukwerk. Voor kopers is de praktische conclusie simpel: vraag om toepassingsspecifieke documentatie, niet om algemene geruststellingen.
De belangrijkste zaken die kopers van inktsystemen moeten weten
Inkten op basis van oplosmiddelen
Inkt op basis van oplosmiddelen wordt nog steeds veel gebruikt in flexibele verpakkingen, met name voor het bedrukken en lamineren van folie. DIC beschrijft flexografische inkten op basis van oplosmiddelen als voornamelijk geschikt voor folie, en INX belicht lamineersystemen op basis van oplosmiddelen voor een breed scala aan toepassingen in flexibele verpakkingen. Deze systemen worden vaak gekozen vanwege hun hoge printbaarheid, snelle droogtijd en compatibiliteit met veeleisende foliestructuren. Kopers moeten echter ook rekening houden met VOC's, geurbeheersing, uithardings-/droogkwaliteit en het beheer van restoplosmiddelen, vooral wanneer de verpakking voor levensmiddelen bestemd is.
Inkten op waterbasis
Systemen op waterbasis zijn ingeburgerd in papier- en kartontoepassingen en worden ook steeds vaker gebruikt in flexibele verpakkingen, waaronder behandelde folies en lamineerstructuren, mits de verwerker over de juiste procesmogelijkheden beschikt. BASF, Follmann, INX en DIC beschrijven allemaal opties op waterbasis voor flexibele verpakkingen en/of behandelde folietoepassingen, waarbij ze de nadruk leggen op lagere VOC-waarden en sterke duurzaamheidsvoordelen. Voor kopers betekent dit dat inkten op waterbasis een uitstekende optie kunnen zijn, maar alleen in combinatie met het juiste substraat, de juiste persinstellingen, droogcapaciteit en prestatiedoelstelling. De keuze voor 'op waterbasis' moet niet gebaseerd zijn op een slogan, maar op een technisch geschikt systeem.
UV- en EB-systemen
Energiehardende systemen kunnen in sommige verpakkingstoepassingen worden gebruikt, maar kopers moeten hier extra voorzichtig zijn. Sun Chemical legt uit dat UV- en EB-systemen die voldoen aan de migratie-eisen specifiek zijn samengesteld om het migratiepotentieel te verminderen, en bronnen in de industrie benadrukken herhaaldelijk dat de uiteindelijke verpakking nog steeds gevalideerd moet worden voor het beoogde gebruik. Met andere woorden, kopers moeten er niet van uitgaan dat "UV" automatisch betekent dat het verkeerd is, of dat "UV met lage migratie" automatisch betekent dat het veilig is voor elk zakje. De juiste vraag is of de exacte printstructuur, het uithardingsniveau, het substraat en het uiteindelijke gebruik correct zijn beoordeeld.
Hoe kopers de juiste inkt kiezen voor verschillende toepassingen van verpakkingstassen
Voor droge voedingsmiddelen, poeders, koffie, thee en supplementen.
Voor deze producten zijn geur- en sensorische neutraliteit vaak net zo belangrijk als de visuele kwaliteit. Een heldere opdruk is nutteloos als de verpakking een ongewenste geur verspreidt of de waargenomen versheid beïnvloedt. Kopers in deze categorieën zouden prioriteit moeten geven aan een lage geur- en smaakafgifte, moeten navragen of de opdruk in spiegelbeeld is gedrukt of, indien van toepassing, is beschermd door laminering, en moeten vragen om ondersteuning bij de naleving van de regelgeving voor de uiteindelijke structuur in plaats van alleen voor de basisinkt.
Voor vette, olieachtige of lang houdbare voedingsmiddelen
Vette voedingsmiddelen, langere bewaartijden en agressievere gebruiksomstandigheden kunnen het migratiegedrag beïnvloeden. INX merkt op dat de mate van migratie afhangt van het type voedsel, de bewaartemperatuur en de aard van de verpakking zelf, terwijl IFS vereist dat de voedselproducent de geschiktheid van de verpakking voor het product en het proces beoordeelt. Voor kopers betekent dit dat standaardantwoorden niet volstaan. De leverancier moet het daadwerkelijk verpakte product, de verwachte houdbaarheid en de barrièrestructuur begrijpen voordat hij een inktsysteem aanbeveelt.
Voor heet afvullen, koken in zakken, pasteurisatie en autoclavering.
Hier worden algemene inktadviezen riskant. INX en Flint bieden beide speciale lamineerinktsystemen voor sterilisatie- of hoge-temperatuurtoepassingen, en TOPPAN omschrijft sterilisatie- en hot-fill-zakjes als verpakkingen voor producten die in het zakje worden verhit of thermisch worden verwerkt. In deze toepassingen moeten kopers specifiek vragen om sterilisatiebestendige of hot-fill-compatibele lamineerinkten , samen met informatie over hittebestendigheid, hechtsterkte en lage oplosmiddelretentie. Een standaard zakjesinkt is niet voldoende voor een zakje dat wordt blootgesteld aan hoge temperaturen en vochtigheid.
Voor recyclebare monomateriaal PE-constructies
Als het project zich richt op recyclebaarheid of monomateriaal PE, moet de inktkeuze worden besproken in samenhang met de structuurstrategie. INX brengt bijvoorbeeld een nitrocellulosevrij, oplosmiddelgebaseerd inktsysteem op de markt voor monomateriaal polyethyleenverpakkingen . Voor kopers is het belangrijk om recyclebaarheid niet alleen als een folieprobleem te beschouwen. Vraag of het inktsysteem is ontworpen voor de beoogde monomateriaalstructuur en of het de recycling- of nalevingsdoelstellingen van die structuur ondersteunt.
Voor papieren tassen en verpakkingen op papierbasis.
Papieren verpakkingen maken vaak gebruik van systemen op waterbasis, en DIC beschrijft flexodruk op waterbasis expliciet als een veelvoorkomende toepassing op papier voor golfkarton en papieren verpakkingen. Kopers moeten echter nog steeds de inkt afstemmen op het uiteindelijke gebruik. Een papieren snackzakje, een afhaalzakje en een papieren zakje met een barrièrelaag stellen niet dezelfde eisen. Zelfs bij papier spelen het beoogde voedseltype, de coatings en de regelgeving voor de bestemmingsmarkt nog steeds een rol.
Welke documenten moeten kopers opvragen bij een Verpakkingsleverancier
Een serieuze leverancier moet meer kunnen bieden dan alleen een kleurenkaart. Kopers moeten minimaal een verklaring of conformiteitsverklaring eisen die relevant is voor de doelmarkt, een bevestiging dat het inktsysteem volgens de juiste GMP-principes wordt geproduceerd en ondersteuning bij migratie voor de uiteindelijke bedrukte structuur of een duidelijk testplan voor de beoogde toepassing. Voor geurgevoelige producten moeten kopers ook vragen naar de prestaties op het gebied van geurarme/weinig geurverspreiding. En omdat de veiligheid van de verpakking afhangt van de gehele constructie, moet de leverancier de bedrukte zijde, de lamineerstructuur en de gebruikte barrière-eigenschappen kunnen toelichten.
Waarschuwingssignalen waar kopers op moeten letten
Wees voorzichtig als een leverancier alleen zegt: "onze inkt is geschikt voor levensmiddelen", maar de toepassingsomvang niet kan specificeren. Wees voorzichtig als ze geen informatie kunnen geven over het beheersen van afzettingen, aannames over barrièrewerking, geschiktheid voor hete vulling of sterilisatie, of welke documenten hun aanbeveling onderbouwen. En wees voorzichtig als ze alleen beweringen doen over de grondstoffen zonder de structuur van de uiteindelijke verpakking te evalueren. Verschillende bronnen in de branche benadrukken hetzelfde: de uiteindelijke bedrukte verpakking, onder daadwerkelijke gebruiksomstandigheden, is bepalend voor de geschiktheid.
Conclusie
De beste verpakkingsinkt is niet simpelweg de goedkoopste, de meest milieuvriendelijke of de inkt met de helderste opdruk. Het is de inkt die past bij uw product, substraat, verpakkingsstructuur, verwerkingsomstandigheden, beoogde houdbaarheid en de eisen van de bestemmingsmarkt. Voor inkopers is de slimste inkoopstrategie om samen te werken met een verpakkingsleverancier die gedetailleerde technische vragen stelt, conformiteitsdocumenten levert en de uiteindelijke bedrukte zak valideert, in plaats van een standaard inktoplossing aan te bieden die voor iedereen geschikt is.
